Videogame Review: Mutant Zero: Road to Eden

Βασιζόμενο στο σουηδικό επιτραπέζιο RPG της δεκαετίας του 1980, το οποίο ήταν τότε γνωστό με τον κοντύτερο τίτλο «Mutant», το Mutant Year Zero: Road to Eden προσαρμόζεται για να αλλάξει σε ένα τurn-based strategy, role-playing παιχνίδι για κονσόλες και υπολογιστές που μπορεί να προσφέρει ένα θαυμάσιο συνδυασμό μάχης και εξερεύνησης.

Το Mutant Year Zero εξιστορεί την ιστορία μιας ομάδας γνωστής ως Stalkers. Η αποστολής της είναι να ταξιδέψει στον κόσμο έξω από το ασφαλές καταφύγιο της Κιβωτού (ARK ονομάζεται στο παιχνίδι) για να ανακτήσει διάφορες προμήθειες και αντικείμενα. Τοποθετημένο σε έναν μετα-αποκαλυπτικό κόσμο όπου οι παλαιότεροι πολιτισμοί της ανθρωπότητας αναφέρονται ως αρχαίοι, το Mutant Year Zero: Road to Eden επικεντρώνεται σε δύο Stalkers και συγκεκριμένα στους Dux και Bormin. Αυτοί οι δύο Stalkers επιστρέφουν στην Κιβωτό μετά από μια αποστολή όταν ο αρχηγός της Κιβωτού – ο Πρεσβύτερος – τους ενημερώνει για μια άλλη ομάδα που έχει εξαφανιστεί και αναθέτει στους Dux και Bormin να ερευνήσουνε την εξαφάνιση της ομάδας.

Όλοι όσοι κατοικούν στην Κιβωτό είναι μεταλλαγμένοι εκτός από τον Πρεσβύτερο και οι Dux και Bormin δεν αποτελούν εξαιρέσεις. Ο Dux είναι πάπια ενώ ο Bormin είναι χοίρος με μια τεράστια ουλή στο πρόσωπο του. Και οι δύο είναι πανούργοι εξαιτίας του κόσμου που ζούνε, αλλά η ανθρωπιά και το χιούμορ τους παραμένουν άθικτα. Οι χαρακτήρες τους είναι τόσο καλογραμμένοι που θα ήθελα να υπάρχουν περισσότερες αλληλεπιδράσεις ώστε να αναδειχθούν ακόμα περισσότερο.

Το gameplay χωρίζεται σε δυο κομμάτια, την εξερεύνηση και την μάχη. Στην εξερεύνηση τα πράγματα είναι απλά, μπορούμε να κινηθούμε ελεύθερα στον χάρτη και να αλληλοεπιδράσουμε σε αυτόν χωρίς πολλούς περιορισμούς. Στην μάχη τα πράγματα είναι ποιο περίπλοκα, ενώ οι μηχανισμοί είναι παρόμοιοι με την σειρά XCOM. Κάθε χαρακτήρας έχει έναν ορισμένο αριθμό κινήσεων που σε κάθε γύρο (turn) μπορούν να ξοδευτούν σε επιθετικές, αμυντικές ή ειδικές κινήσεις. Οι χαρακτήρες έχουν το δικό τους σύνολο δεξιοτήτων και στατιστικών στοιχείων που καθιστούν τον καθένα από αυτούς κατάλληλο για διαφορετικούς ρόλους και η κατανόηση τους μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά στον τρόπο με τον οποίο γίνεται η κάθε μάχη. Αυτό που αλλάζει σε σχέση με άλλα παιχνίδια του είδους είναι το προγενέστερο της μάχης. Κατά την εξερεύνηση των διάφορων περιοχών του κόσμου σε πραγματικό χρόνο, θα συναντήσετε εχθρούς οι οποίοι δε θα σας αντιληφθούν μέχρι να «μπείτε» στο πεδίο όρασης τους το οποίο υποδεικνύεται από έναν κύκλο γύρω από κάθε εχθρό.

Υπάρχουν δυο τρόποι να προσεγγίσουμε τους εχθρούς, ο πρώτος τρόπος είναι να βγούμε στο ξέφωτο να μας δούνε οι εχθροί και να αρχίσει η μάχη (αν σας αρέσει να σπάτε χειριστήρια, πληκτρολόγια και να ανεβάζετε πίεση αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος), ο δεύτερος τρόπος είναι να «μπείτε» σε stealth mode σβήνοντας τον φακό σας, το πεδίο όρασης των εχθρών μειώνετε και μπορούμε ποιο ευκολά να τους προσεγγίσουμε ώστε να τους θέσουμε εκτός μάχης τον έναν μετά τον άλλον. Σε περίπτωση που καταφέρουμε να εξουδετερώσουμε έναν εχθρό αθόρυβα πριν προλάβει να ειδοποιήσει τους άλλους, σταματάει η μάχη και είμαστε ελεύθερη να κινηθούμε στον χάρτη με την επιλογή είτε να φύγουμε από αυτήν την τοποθεσία, είτε να επαναλαμβάνουμε την διαδικασία για τους υπολοίπους εχθρούς ή ακόμα και να στήσουμε μια ενέδρα κρύβοντας τους χαρακτήρες μας σε στρατηγικές θέσεις. Στον τρόπο που θα προσελκύσουμε την κάθε μάχη παίζει ρόλο και η δυσκολία που έχουμε επιλέξει.

Υπάρχουν τρείς βαθμίδες δυσκολίας normal, hard και very hard. Εκτός από τα επίπεδα δυσκολίας μπορούμε να προσθέσουμε ένα ακόμα mode το Iron Mutant, η επιλογή αυτή μπορεί να ενεργοποιηθεί και στις τρεις δυσκολίες, ενεργοποιώντας το ο θάνατος των χαρακτήρων μας γίνεται μόνιμος, δεν υπάρχει η επιλογή για manual save και το save γίνεται αυτόματα από το παιχνίδι μετά από κάθε combat turn.

Αυτή η διαφορά είναι που κάνει το Mutant Year Zero να ξεχωρίζει, σε μια κατηγορία όπου το gameplay τείνει να επαναλαμβάνεται από τίτλο σε τίτλο. Ταυτόχρονα όμως έχω μερικά παράπονα από την ενασχόληση μου με αυτό. Το γεγονός ότι υπάρχει μια πληθώρα περιοχών, οι οποίες δεν χρησιμοποιούνται στην εξέλιξη της ιστορίας, αλλά προσφέρουν μόνο μάχες και loot με χαλάσανε λίγο, διότι το απαιτούμενο level για να προχωρήσει κανείς με την ιστορία αυξάνεται απότομα αρκετές φορές και έτσι αυτές οι επιπλέον μάχες γίνονται αναγκαστικές. Ταυτόχρονα, το γεγονός ότι δεν μπορεί κανείς να πουλήσει τα αντικείμενα που έχει συλλέξει και δεν χρησιμοποιεί, είναι πραγματικά ακατανόητο. Τέλος τα skills που μπορείτε να ξεκλειδώσετε για κάθε χαρακτήρα είναι σχετικά λίγα, γεγονός που σε συνδυασμό με το μικρό αριθμό διαθέσιμων χαρακτήρων, συνολικά πέντε, οδηγεί σε λιγοστό έως ανύπαρκτο replayability.

Οπτικά το Mutant Year Zero είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, τα γραφικά είναι αρκετά εντυπωσιακά, κυρίως στο περιβάλλον, όπου λακκούβες με νερό, θάμνοι, σκιές και ο φωτισμός κλέβουν την παράσταση. Η φωτορεαλιστική οπτική είναι σε αρκετά καλό επίπεδο.
Ακουστικά τα sound effects και η λιγοστή μουσική συνεργάζονται εξαιρετικά προκειμένου να δώσουν μια πιο ανατριχιαστική διάσταση στην εξερεύνηση των περιοχών, με πραγματικά απίστευτα αποτελέσματα, ενώ και το voice acting είναι πολύ καλό.

Θετικά
Φανταστικό μείγμα του turn-based action και του stealth.
Ένας βαθύς, πιστός μετα-αποκαλυπτικός κόσμος.
Εξαιρετικός ηχητικός τομέας.
Ένα συμπαθές cast από χαρακτήρες.

Αρνητικά
Το παιχνίδι είναι πραγματικά πολύ δύσκολο.
Η ανυπαρξία της πώλησης ή της ανταλλαγής των αντικείμενων που δεν χρειαζόμαστε.

Διαθέσιμο σε: PlayStation 4 / Xbox One / PC
Δοκιμάστηκε σε: Xbox One X
Εταιρεία Ανάπτυξης: The Bearded Ladies
Εκδότρια Εταιρεία: Funcom
Είδος: Turn-based strategy, role-playing

Δημήτρης Αγγελής

 

More Stories
Η τέχνη του Origami