Videogame Review: Darq

Τα βιντεοπαιχνίδια τρόμου αποτελούσαν ανέκαθεν τη βασική διασκέδαση τόσο της παρέας μου, όσο και εμένα. Κάθε φορά που έρχομαι αντιμέτωπος με μία νέα κυκλοφορία, η πρώτη μου σκέψη είναι η εξής: ‘’ Τέλεια, θα το παίξω με τα παιδιά!’’. Κάπου εδώ να τονίσω πως αυτό γίνεται κυρίως γιατί φοβάμαι (there, I admit it!) και σε δεύτερη φάση για την ομαδική διασκέδαση. Όταν όμως είδα το Darq αποφάσισα να του δώσω μία ευκαιρία να το δοκιμάσω μόνος, καθώς με ενθουσίασε το trailer και με καθησύχασε το γεγονός πως ο τίτλος περιγράφεται ως ‘’ένα puzzle-survival game με απλά horror στοιχεία’’. I got fooled, αλλά επιτρέψτε μου να γίνω πιο συγκεκριμένος!

Plot

Κλείνω τα φώτα, ενεργοποιώ όλες μου τις αισθήσεις – γιατί ποτέ δε ξέρεις, και …ξεκινάω! Καμία εισαγωγή, κανένα opening screen, κανένα στοιχείο. Ξυπνάω κατευθείαν στον πρώτο εφιάλτη του Lloyd και τον ακολουθώ σε όλη την διαδρομή. Επτά εφιάλτες χωρίς ιστορία, χωρίς κάποιο backstory, χωρίς καμία πληροφορία για το ποιός είναι ο Lloyd. Το μόνο που ξέρουμε για αυτόν, είναι το ότι βρίσκεται μόνιμα σε έναν εφιάλτη -πράγμα αρκετό για να αντιληφθούμε το άγχος και τον τρόμο του. Έτσι λοιπόν, ένιωσα την ανάγκη να βοηθήσω τον Lloyd να ξεφύγει και να λυτρωθεί από τους δαίμονές του.

Conveying Feelings

Η Unfold Games έκανε καταπληκτική δουλεία στη μεταφορά τους άγχους και ενίοτε του τρόμου, μέσω των εφιαλτών του πρωταγωνιστή. Το Darq είναι ένα καθαρόαιμο puzzle game με μια πρωτόγνωρη αισθητική και αίσθηση. Ξεκινά σχετικά ήρεμα, με απλούς γρίφους και ανεκτά τρομακτικά σκηνικά και κλιμακώνει σε κάθε εφιάλτη. Αυτό συμβαίνει όχι γιατί αλλάζει κάτι στα γεγονότα ή στην συχνότητα που αυτά συμβαίνουν, αλλά γιατί ο παίκτης μπαίνει όλο και πιο βαθιά στους εφιάλτες του Lloyd και, από απλός παρατηρητής, γίνεται μέρος αυτών.

Puzzles & Mechanics

Προσωπικά, βρήκα τους γρίφους αρκετά απλοϊκούς αλλά με κράτησε σε εγρήγορση η έξυπνη χρήση των διαφορετικών διαστάσεων, καθώς και κάποιων mechanics που αποκαλύπτονται σταδιακά. Όλα διαδραματίζονται σε ένα 2D κόσμο, ο οποίος όμως είναι πιο σύνθετος από αυτό που βλέπουμε. Αυτό ήταν ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία του παιχνιδιού! Για παράδειγμα, μπορείτε να αλλάξετε τη γωνία του δωματίου ή -όπως λέω εγώ, να περπατήσετε στους τοίχους και να εξερευνήσετε κάθε χώρο από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Ένα άλλο mechanic που χρησιμοποίησα σε ένα κεφάλαιο που περιλαμβάνει ένα σταυροδρόμι, με βοηθούσε στο να αλλάζω δρόμους, περιστρέφοντάς με στην κατεύθυνση που ήθελα να ακολουθήσω. H εμπειρία ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Πολλές φορές χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω μοχλούς για να αλλάξω όλη την εμφάνιση του περιβάλλοντος ώστε να βρω κρυμμένα στοιχεία. 

Σκεφτείτε την άλλη διάσταση σαν να βρίσκεστε μέσα σε έναν οργανισμό, που φαίνεται κάθε άλλο παρά νορμάλ. Πολλές φορές χρειάστηκε να σκεφτώ αντισυμβατικά και πρωτότυπα, out of the box. Περπάτησα σε τοίχους, χρησιμοποίησα ένα ρολόι για γέφυρα, ένωσα καλώδια με ένα φίδι και πάει λέγοντας. Γιατί δηλαδή να με κυνηγάνε απόκοσμα πλάσματα και τυφλές γριές και να μην μπορώ να τρέξω πάνω σε έναν τοίχο για να γλυτώσω; Δικό μου το όνειρο, δικά μου και τα skills!

Horror Elements

Για να είμαι ειλικρινής, δε μπορώ να πω ότι τρόμαξα, αλλά ήμουν σε μία μόνιμη εγρήγορση. Φοβόμουν ανά πάσα στιγμή ότι θα πεταχτεί κάτι ή ότι κάτι θα αρχίσει να με κυνηγάει. Οι λάτρεις του καθαρόαιμου horror genre νομίζω ότι θα απογοητευτούν, αλλά θεωρώ πως είναι άδικο για το ίδιο το παιχνίδι το να το κρίνουμε εξ’ ολοκλήρου από τις τρομακτικές του στιγμές. Αυτό διότι, παρόλη τη σκοτεινή του αισθητική, προσεγγίζει τους εφιάλτες με ένα πιο …παιδιάστικο τρόπο. Το παραπάνω δε το αναφέρω ως κάτι αρνητικό, αλλά θεωρώ τίμιο να προειδοποιήσω τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς του είδους ότι δεν είναι αυτό που περιμένουν. 

Cons

Ένα αρνητικό στοιχείο του τίτλου που αξίζει να αναφερθεί είναι το stealth κομμάτι του, το οποίο ήταν από αδιάφορο έως κουραστικό. Υπήρχαν σημεία που έπρεπε να αποφύγεις έναν εχθρό, αλλά χωρίς να υπάρχει κάποια βαθύτερη ουσία στην όλη διαδικασία. Απλά κρυβόσουν κάπου μέχρι να περάσει και μετά συνέχιζες. Το κουραστικό μέρος αυτού ήταν ότι πολλές φορές χρειαζόταν να επαναλάβω το κρυφτό απλά και μόνο για να συνεχίσω με την επίλυση κάποιου γρίφου. Φαντάζομαι ότι οι δημιουργεί επέλεξαν τα σημεία αυτά για να προσθέσουν ένταση αλλά δε τα κατάφεραν -ίσα ίσα, το αντίθετο θα έλεγα. Προσωπικά έπιασα τον εαυτό μου να βγαίνει από την βύθιση στο παιχνίδι ακριβώς σε αυτά τα σημεία, για τον απλό λόγο ότι σκεφτόμουν πως ΠΆΛΙ θα πρέπει να περιμένω κρυμμένος για να περάσει ο εχθρός, ενώ είχα έτοιμη την λύση του γρίφου. FFS! Συνοπτικά, αυτή η διαδικασία με κούρασε!

Artwork

Η μουσική επένδυση του παιχνιδιού λάμπει …δια της απουσίας της. Σε γενικές γραμμές το Darq καλύπτεται από σιωπή, με εξαιρέσεις κάποιους ανατριχιαστικούς ήχους και εφέ που, άλλοτε προειδοποιούν και άλλοτε αποτυπώνουν το τρόμο και την αγωνία του Lloyd. Το περιβάλλον του Darq εναρμονίζεται με το μουσικό υπόβαθρο σε ικανοποιητικό βαθμό καθόλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. To περιβάλλον έχει ακριβώς τις πληροφορίες που χρειάζεται ο παίκτης για να μείνει προσηλωμένος στο task. Gj!

Closure

To Darq είναι μια πολύ καλή προσπάθεια ενός πρωτοεμφανιζόμενου studio χωρίς να έχει τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχες, παραγωγές. Έχει μειονεκτήματα; Αρκετά,  με μερικά εξ’αυτών να είναι η μικρή διάρκεια, η ευκολία των γρίφων και των αχρείαστων – κατά την άποψη μου- stealth μηχανισμών. Μειώνουν τα προαναφερθέντα την εμπειρία του παίκτη; Όχι, μιας και η αισθητική του αποζημιώνει. Για αυτό λοιπόν κλείστε φώτα, βάλτε ακουστικά και βυθιστείτε στο κόσμο του Lloyd, βοηθώντας τον να δραπετεύσει από τους εφιάλτες του.

Details

Διαθέσιμο σε: PlayStation 4, Xbox One, Microsoft Windows, Linux, Macintosh operating systems

Κυκλοφορία: Aύγουστος, 2019 από την Unfold Games

Τιμή: 16,79€

Χρήστος Μελίδης

More Stories
ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΠΑΝΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ